Nederlands  |  Français

Vertraging wereldeconomie in 2019

De wereldeconomie liet de voorbije jaren een stevig cyclisch en bovendien synchroon herstel optekenen. Daar is nu een einde aan gekomen. Wij schroefden onze groeiverwachtingen vorige zomer al duidelijk terug en zien voorlopig weinig tekenen om dat te veranderen.


Hans Bevers

Chief Economist

De afgelopen jaren zette de wereldeconomie een forse cyclische groeispurt neer. De combinatie van opverende grondstofprijzen, een ultrasoepel monetair beleid, het einde van de besparingsretoriek en de stimulusmaatregelen in China deden de economische groei flink opveren en de werkloosheid drastisch afnemen. In die mate zelfs dat de massale overcapaciteit die ontstond tijdens de Grote Recessie, grotendeels werd weggewerkt. Echter, sinds voorbije zomer werd hoe langer duidelijk er dat het wereldwijde groeiplaatje barsten begon te vertonen. Inderdaad, vertrouwens­indicatoren suggereren dat de groei afkalft en dat die vertraging zich zal voortzetten in 2019.

Voorzichtigere Fed

De Amerikaanse conjunctuur kende de afgelopen jaren een krachtige dynamiek. In het tweede en derde kwartaal kwam de groei op bijna 4% op jaarbasis uit. De grootschalige belastinghervorming van de regering Trump was hier natuurlijk niet vreemd aan. Volgens schattingen zou die de groei dit jaar met zo’n 0,8 procent­punt hebben verhoogd. Het effect is evenwel tijdelijk. Voor volgend jaar zou het effect nog minder dan de helft bedragen en in 2020 zou het volledig weg zijn. Alles lijkt erop te wijzen dat de Amerikaanse groei dit jaar een versnelling lager schakelt. Vertrouwensindicatoren blijven tot nader order weliswaar redelijk sterk, maar toch zijn er een aantal knipperlichten waar te nemen in de huizen- en automarkt. Zo neemt het vertrouwen in de verwerkende nijverheid toe. Ook de sterke dollar begint te wegen op de uitvoer. Voorlopig was dat nog niet genoeg om de Amerikaanse centrale bank echt van mening te doen veranderen. In december verhoogde de Fed de rente naar 2,5%, de negende renteverhoging sinds de start van de opwaartse rentecyclus die eind 2015 van start ging. Al keerde Fed-voorzitter Powell recent wel een beetje op zijn stappen terug. In tegenstelling tot eerdere berichten liet hij immers uitschijnen dat de beleidsrente nu vrij dicht aanleunt bij het neutrale niveau, dat wil zeggen een niveau waarbij de Amerikaanse economie noch gestimuleerd noch wordt afgeremd. Hieruit volgt waarschijnlijk dat het automatische traject van één renteverhoging per kwartaal plaats ruimt voor een voorzichtigere aanpak doorheen 2019, ook al omdat de inflatie volledig onder controle lijkt.

Tegenvallende groei in eurozone

De laatste cijfers uit de eurozone zijn vrij ontgoochelend te noemen. Terwijl de groei de voorbije jaren steevast boven de 2% op jaarbasis uitkwam, is dat cijfer recent vrij fors teruggevallen. In het derde kwartaal was er van groei amper sprake. Duitsland en Italië lieten zelfs een lichte daling noteren. Er speelt weliswaar ook een tijdelijk effect. De autoproductie liep immers forse vertraging op vanwege nieuwe strengere emissiestandaarden. Maar de economische activiteit valt wel degelijk terug op een lager groeiritme, zoals de grafiek op de volgende pagina suggereert.
En met de wereldwijde handelsspanningen, de brexit en Italië blijven er uiteraard genoeg kopzorgen aanwezig. Vooral Italië blijft op termijn een lastige kandidaat. Ook al kwam er recent een regeling met de Europese Commissie over het budget uit de bus, de situatie blijft toch zorgen baren. De groei stokt al een hele tijd en het ziet er niet naar uit dat de huidige beleidsmakers voor een ommekeer zullen zorgen. Binnen de huidige constellatie van de muntunie blijft het land vatbaar voor zelfvoedende paniekreacties op de financiële markten. De combinatie van tegenvallende groei en lage inflatie maakt dat de ECB absoluut niet is gehaast om de rente op te trekken. De loongroei liet recent wel tekenen van versnelling zien. In het verleden bood de loongroei telkens een goede leidraad voor het verdere verloop van de kerninflatie. Concreet betekent het dat deze laatste nu eindelijk een beetje zal stijgen. Maar niet genoeg om de 2%-inflatiedoelstelling van de ECB snel en duurzaam te bereiken.

Verdere vertraging in China

Het is al een tijdje duidelijk dat China kampt met een groeivertraging. De kredietgroei, een van de beste voorspellers van de economische activiteit, blijft voorlopig verzwakken. Monetaire beleidsmakers zetten intussen al wel stappen om het monetaire beleid te versoepelen maar dat bracht voorlopig nog weinig zoden aan de dijk. De handelsspanningen met de VS zorgen voor extra risico’s. De ontmoeting tussen de Amerikaanse president Trump en de Chinese president Xi op de G20-top in Argentinië alsook de recente toenadering zorgden wel voor een lichtpunt, maar het valt nog af te wachten of de relaties fundamenteel zullen verbeteren. Er speelt namelijk meer dan enkel de bilaterale handelsbalans. Inderdaad, dit gaat over de strijd om de technologische grootmacht van de 21ste eeuw. Hoe dan ook, nog los van de verdere ontwikkelingen, suggereren voorlopende indicatoren nu al dat de wereldwijde handel de volgende maanden zal verzwakken.

Video
Contact

Your name

Your e-mail

Your message

Send

E-card

Your name

Your e-mail address

Name receiver

E-mail address receiver

Your message

Send

1